کانولا گیاهی از خانواده چلیپاییان که ابتدا ایرانیان آن را کاشتند. کانولا 700 سال پیش برای تولید روغن چراغ به لهستان برده شد و در سال 1845 به فرانسه رسید و کلزا (colza) نام گرفت.
تاریخچه پیدایش روغن کلزا :
کلزا، گیاهی روغنی است که مقدار مواد مضر "گلوکزینولیت" در کنجاله و "اسید اروسیک" در روغن آن بالاست و مصرف خوراکی ندارد و فقط برای جلا دادن وسایل چوبی همراه روغن برزک استفاده می شود.
اگر چه در قرن سیزدهم این محصول در اروپا به عمل می آمد، ولی استفاده از آن تا زمان توسعه نیروی بخار عملی نشد. در آن زمان بود که ثابت شد ترکیب روغن کلزا، بهتر از هر وسیله لغزان کننده دیگری سطح فلزات را می شوید.
در سال 1945 این گیاه به کانادا رسید و روی آن مطالعات ژنتیکی صورت گرفت و باعث شد آن را به روغنی خوراکی با درصد اسید اروسیک پایین(مضر و حدود یک درصد) تبدیل کنند.
اولین روغن خوراکی حاصل از دانه کلزا، در کانادا سال 1956 تولید شد. این، سرآغاز پدیدهای بود که بعدها یکی از رویداد های موفق کانادا نامیده شد و محصولی که زمانی مورد توجه کشاورزان کانادا قرار گرفت اکنون یک محصول عمده است که پس از گندم بیشترین درآمد را برای این کشور به همراه دارد و به حدی رشد کرده که دیگر نمی توان آن را یک محصول کانادایی دانست و نام کانولا در بسیاری از کشورها برای مصرف کنندگان نامی آشناست.
امروزه بسیاری از کشورهای دیگر نیز کانولا را کشت می کنند، طوری که دیگر یک محصول کانادایی صرف نیست، بلکه محصولی جهانی محسوب می شود.
خواص تغذیه ای :
یادتان باشد که جایگزین کردن روغن کانولا به جای سایر روغن ها سبب افزایش دریافت اسید چرب امگا-3 به نام اسید آلفالینولئیک (مفید) می شود.
بررسی ها نشان می دهد که این چربی مفید با تاثیرات سودمند زیر، از قلب محافظت می کند :
* کاهش التهاب
* کاهش لخته های خونی
همچنین مشخص شده است که مصرف منظم این روغن، با کاهش شیوع مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی ارتباط مستقیم دارد.
در آشپزخانه :
این روغن، چند کاره است و نه تنها محافظ عملکرد قلب است، بلکه طعمی خوش مزه دارد و دارای بافتی نرم و سبک است.
از این روغن برای پختن، سرخ کردن و تهیه انواع سس، دسر و سالاد استفاده می شود. نقطه دود آن 220 درجه سانتی گراد است (در اثر حرارت، خاصیت آن دیرتر تغییر می کند) و هیچ گونه پراکسیدی (مواد مضر) تولید نمی کند و سوخته نمی شود.
