بیش فعالی اختلال شایعی است که بیشتر در پسران دیده می شود و حواس پرتی و بی توجهی از مهم ترین علائم آن هستند.
کودکان بیشفعال بیقرار و حواسپرت هستند، تصمیمهای ناگهانی دارند اما محدودیتهای غذایی مانند محدودیت مصرف شیرینی و تنقلات مثل چیپس و پفک یا سس، نوشابه و
شکلات باعث بهبود علایم بیشفعالی آنها میشود.
بیش فعالی یک اختلال نسبتاً شایع در میان
کودکان است شیوع این اختلال در کودکان ۳ تا ۷ درصد است و در پسران نیز شایعتر است.
علل و عوامل ایجاد این اختلال
علل ژنتیکی، سابقه خانوادگی و فامیلی و تغییرات بیولوژیکی و نور و شیمیایی مغز از علل ایجاد این اختلال است.
این کودکان معمولاً در انجام تکالیف و امتحاناتشان بیدقت هستند، به جزئیات اهمیت نمیدهند، وسایل شخصی خود را مکرراً گم میکنند، حواسشان به آسانی پرت میشود، فراموشکاری دارند و در دروس املا و ریاضی به علت بیدقتی نمرات خوبی به دست نمیآورند.معمولاً این کودکان بیقرار هستند، روی صندلی تکان میخورند، قادر نیستند به مدت طولانی روی صندلی بنشینند و صندلی را ترک میکنند، پریدن و دویدن در جای غیرمعمول دارند، همچنین این
کودکان قادر نیستند در محیط بیسر و صدا فعالیت کنند، پر حرف هستند و پر جنب و جوش.
به عبارتی این کودکان قادر نیستند قبل از عمل فکر کنند، معمولاً تصمیمات ناگهانی میگیرند، ناتوانی در انتظار کشیدن و در صف ایستادن، دخالت در کار دیگران و قطع حرف دیگران از خصوصیات دیگر این اختلال است. این کودکان مستعد حادثه هستند، رفتارهای پرخطر مانند پریدن از ارتفاع، بازی با کبریت و دوچرخه سواری پر سرعت دارند.
در صورت عدم درمان و پیگیری اختلال بیش فعالی باعث افت تحصیلی، کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس، ایجاد احساس بیکفایتی، احساس سرخوردگی و افسردگی ثانویه توام با پرخاشگری در کودک میشود.
معمولاً سیر بیماری تا سنین نوجوانی علائم بهبود پیدا میکند و درمانهای دارویی موجب افزایش دقت و تمرکز و کاهش بیش فعالی و رفتارهای پرخاشگرایانه در کودک میشود و به بهبود در عملکرد تحصیلی و کاهش اختلالات رفتاری منجر خواهد شد.
همچنین محدودیتهای غذایی مانند محدودیت مصرف شیرینی، تنقلات مثل چیپس و پفک، مواد غذایی محرک مانند سس، نوشابه و شکلات باعث بهبود علایم در
کودک میشود.
رفتار درمانی و آموزش و مشاوره والدین در بهبود علایم این کودکان بسیار موثر است.
